Tuesday, July 19, 2016

Цаг цагтаа

Цаг нь болоогүй байна даа, гэж би
Өөртөө шивнэлээ
Цамцаа өмсөөд жаварт гарч жаахан зогслоо,
Өөрийгөө сонслоо
 
Залуу насны цус оргилж байна
Судас лүг лүг лугшиж байна
Зүрх түг түг цохилж байна
Салхины жихүүн намдтал би хүлээлээ

Цасан шуурга хэсэг намдсанаа
Нүүр нүдгүй дахин шуурч
Цаг хугацаа чамайг хүлээхгүй гэх шиг
Нөмгөн дээлийг шувт үлээв

Арай л эрт байна даа, гэгэлзэж,
Амраг хайртаа далдхан хайж дэрвэлзэх чинь.
Аясын салхийг удирдаж болдоггүй шиг
Ассан дурлал цагаа болохоор ирнэ гэж

Совин минь надад хэлж байна
Сэрүүнээс сэрүүн зүүд шившиж байна
Сэм сэмхэнээр онгод орж байна
Сэрэл мэдрэмж бүрнээ онгойж байна

Суу билгийн охин тэнгэр
Суллаач намайг гэж
Цээжин дотроос түрэн
Цээлхэн хоолойгоор дуулж байна

Залуу насны онгод билиг,
Зав зай, боломж бололцоо,
Завшаан азыг байгаа дээр нь
Замд хамт гаръя гэж дуудаж байна















Дурлалын дуунаас түрүүлж
Дуусаагүй үйл хэргийн симфонийг
Бичиж дуусга гээд салхи исгэрч байна
Биелэх дугаар эрэмбийг сая л олж байна

Гэртээ ор, гэж би
Өөртөө шивнэлээ
Гацсан дурлалын туужаа
Өлөн зуух уруу шидлээ

Галын дөл улалзахыг үзээд
Цаг хугацаа намайг түлхэнэ
Гарамгай амжилтын роман
Цагаан хуудаснаа намайг хүлээнэ 

By Dusal Ug



No comments:

Post a Comment

Аялал гэдэг миний хувьд..

Аяллын утга учир нь буцаж ирэхдээ байдаг.  Эхэлсэн цэгтээ эргэн ирэх.  Харьж очоод догдлон хуваалцах гэж харах, хүрэх, амтлах бүх мэдрэ...