Thursday, January 16, 2020

ДУСАЛ ҮГС (3-р цуврал)

Далайн ус татрахад, түүнээс эрх чөлөө гэж юуг асуу.

Сувдыг нь шүүрч одох тэр мөчид анх удаагаа хясаа жинхэнэ эрх чөлөө гээчийг мэдэрчээ.

Нуурын уснаа хөвөх галуудыг ширтэх мөчид, айсуй амьдралаа би олж үзсэн.

Зарим навчис өвлийн эхэн сар хүртэл тэсдэг. Гэвч эцэст нь бүгд унадаг жамтай.

Цаг агаарын мэдээ буруу заах үе бий. Харин цаг агаар өөрөө худал хэлдэггүй.

Далайг алгандаа багтаах боломжтой. Далай өөрөө дусал усандаа багтдаг учраас.

☺☺☺☺☺

Бусдын зовлонг зөөллөж чадаж буй цагт амьдрал гэдэг утга учиртай.

Бусдыг жаргалтай болгоно гэдэг агаарт үнэртэй ус цацахтай адил. Өөрт чинь ч гэсэн дусал нь оногдоно.

Зүрхнийхээ гүнээс нулимс унагаж чаддаггүй нэгэн үнэн сэтгэлээсээ инээж үл чадна.

Өнгөрснөө санаж уйтгарлаад байлгүй мартаж орхиод, сэтгэл сэргэтэл сайхан инээмсэглээч.


Сайн эм арвыг ууснаас сайхан ганц инээгээд авсан нь илүү дээр анагаагч болдог.

Инээхэд чинь дэлхий тэр аяараа чамтай цуг баясаж, харин уйлахад чинь хэн ч бус чи ганцаараа л байх болно.

Өнгөрсөнд малгайгаа аван мэхийн ёсолж, үдэж гарга. Тэгээд гадуур хувцсаа тайлж хаяад, ирээдүйтэй нүүр тул.

Хайрла, дурла. Энэ амьдралд сайхан зүйл гээч нь тэр л юм шүү дээ.

Дурлал гэдэг, дуугүй үед ч чангаар цуурайтаж байдаг.

Бусдыг хайрлахдаа тэр хайраа цацалж, бусдад хонзогнохдоо түүнийгээ нууж яв.

Хайр гэдэг нууцлаг байхдаа амттай. Хэрхэн төгсөхийг нь урьтаад мэдчихвэл өнгө амтаа алдаж орхидог эд.

☺☺☺☺☺

Уурхайн олборлолтын явцад алтнаасаа илүү чулуу их гарч ирдэг.

Миний харамсч явдаг зүйлс хэзээ нэгэн цагт хийсэн хэрэг минь бус, хийгээгүй зүйлс минь байдаг.

Бидний олонх өөрийн гэсэн хөгжмийг эгшиглүүлэлгүй явсаар насыг бардаг. Зориг гаргаж, өөрийн аялгуугаа эгшиглүүл.

Дуулах авьяастай байлаа ч чи дуулахаас нааш дуулаагүй хэвээрээ л байна.

Өөрөө зохиохоос нааш чихэнд сонсогддоггүй аялгуу гэж бий.

Мөрөөдөхөөс өөрийг хийлгүй сууна гэдэг унтаагаас ялгаагүй.

Залхуурал хэдий сайхан дүртэй ч, ажлаас л сэтгэл ханамжийг олж авдаг юм.

Очууштай газарт хүрэх товч зам байдаггүй.

Хүн байхын үндэс нь өөрөө бодож, хөдөлж, хариуцлага хүлээх явдал юм.

Өөрийн гараар атгасан аз жаргалд л үнэ цэнэ гэж байдаг.

Чиний хүчээ үзэх хамгийн том сорилт бол мөрөөдөж буй амьдралаараа амьдрах явдал.

Хийж буй зүйлдээ дуртай агаад, тэр зүйл тань үнэ цэнэтэй гэж бодож байвал түүнээс илүү сонирхолтой сайхан зүйл гэж амьдралд үгүй.

Өөрөө өөртөө ялагдаагүй цагт, тэр чинь ялагдал биш.

Ялагдал гэж бүдэрч унахыг биш, дахин хөл дээрээ босохгүй байхыг хэлдэг.

Амьдралаа эмх цэгцэнд оруулъя гэвэл, юун түрүүнд, аль хэдийн тийм болчихсон гээд тооцчих.

Амьдралыг байгаагаас нь ярвигтай болгочихгүй байх гэдэг жинхэнэ баатарлаг үйл юм.

☺☺☺☺☺

Галанд, галдан шатаах зөвшөөрлийг хэн өгсөн юм бэ?

Бид бүгд үхнэ. Энэ нь бодит үнэн үү, эсвэл миний бодол уу?

☺☺☺☺☺

Өөрийн итгэл үнэмшлийг зөв эсэхэд эргэлз. Ихэнх хүмүүс тэгэлгүйгээр буруу итгэл үнэмшилдээ автан амьдралаа тэр чигт нь буруу зүйлд залдаг. Эсвэл хаалттай цонх шиг амьдарсаар нас дуусдаг. 

Нищегийн хэлснээр хүн төрөлхтөн бусад адгуусаас илүү мундаг амьтан болчихоод, итгэл бишрэлгүйгээр амьдарч чадахыг больжээ. Хүн гэдэг алдаатай итгэл бишрэлгүйгээрээ амьдарч чадахыг болио юу даа.

Шашнаар замаа залж амьдрах нь зовлон бэрхшээлийг давахад бус, зовлонгоо мэдрэхгүй харахгүй юм шиг амьдрахад л тусалдаг.

☺☺☺☺☺

Эцсийн эцэст, шүлэгч хүн л дуу хоолойгоо мөнхрүүлж үлдээдэг.

Эрдэмтэд онол, хуулийг нээнэ.
Түүхчид учир шалтгааныг тайлна.
Харин уран бүтээлч л эрх чөлөөг эрдэг.

Зохиолч хүний амралт гэдэг, уран бүтээлийнх нь садаа байдаг.

☺☺☺☺☺
Өөрийн зөв байх- хүн төрөлхтний өвчин.


Чамд бүтэн, тал харагдаж буйгаас үл хамааран, сар гэдэг өөрөө хэзээд бүтнээрээ байдаг юм шүү дээ.

BY DUSAL UG (ДУСАЛ ҮГ)
















Saturday, October 26, 2019

Maleficent /кино/

Би уйтгартай франц киногунигт янаг дурлалыг зураглах хятад кино, этгээд агаад энгийн нэгний амьдралыг өгүүлэх япон кино, меланхолик, үйл явдал нь өрнөж өгдөггүй америк кинонд амь тавин дурладаг, бас дахин давтан үзэхээс хэзээ ч үл цааргалдаг. Тэд гүн болохоор ухах юм ихтэй. Бодох юм ихтэй, тийм болохоор бичих ч юм ихтэй. Зарим нь хэдэн сар, жилээр ч тархинд явж байж нэг юм боловсорно. Тийм болохоор өчүүхэн миний чадвар тэднийг үзэглэхэд хүрэхгүй юм. Чадах чадахгүйн асуудал гэхээсээ илүү цааргалж буй л хэрэг юм л даа. Санаандаа хүртэл юм бичээгүй бол өөрийгөө дорд үзэж сэтгэлээр унах хэрэг гарна. Чамлахаар чанга атга гэж. Тэгээд л дэлхийн шилдэг сор болсон киноны дээжист гар хүрч үл зүрхэлнэ. Харин Maleficent /2019/ киноны тухай энд бичнэ. Тухай ч гэж, үзээд төрсөн сэтгэгдлээ. 

Аврора гүнж хичнээн үзэсгэлэнтэй харагдана вэ. Сахиусан тэнгэр ч юм уу, үлгэрийн гүнж бодитоороо тийм л харагдах байсан болов уу гэлтэй. Түүний амархан хууртах, гэнэн байдал нь хамаг гайг эхлүүлэх учир бяцхан бухимдал төрүүлнэ. Гэвч гоо сайхан ертөнцийг авардаг тул удалгүй тэр тухай мартаж, түүнийг дэлгэцэнд гарч ирэх бүрт зөөлөн, хайр татам байдлыг нь биширч өөрийн эрхгүй малийтал мишээж сууна

Maleficent хамгийн хөөрхийлөлтэй. Эхнээсээ дуустал. Буруугаар ойлгогдсон.  Ганцаардмал. Хүч чадалтай нэгэн ч өөрийг нь ойлгох хүнгүй бол сул дорой болчихдог юм байна. Гадна нүүрэндээ ямархан хүчирхэг харагдах нь хамаагүй. Чөтгөр ч бай хайрлагдахыг хүсдэг. Чөтгөр ч бай, хайртай нэгнийг нь өөрөөс нь холдуулах гэвэл хайрын төлөө амиа тавихад бэлэн байдаг. 
Бас өшөө авалт, үзэн ядалт. Тэр угтаа жинхэнэ “чөтгөр” болох гэмгүй царайт, хорон санаат хатныг үзэн ядсан уу? Эсхүл өсгөсөн охин Аврорадаа гомдсон уу? Аль эсвэл хэт өөр төрсөн өөрийгөө үзэн ядсан уу? Ямартаа ч гомдол, үзэн ядалт хоёр хэдхэн хурууны зайтай орших юм.
Гэхдээ Maleficent өшөө авсан гэхээсээ илүүтэй хөдлөхөөс өөр аргагүй байдалд орсон шүү дээ. Мухардалд орсон. 

Цагаан хувцаст хорон хатанMichelle Pfeiffer-ийн гоо үзэсгэлэн While oleander-т тоглодог үеийнх шигээ мандан бадарч байна. Бас л гоо үзэсгэлэнгийн өмнө хүчин мөхөсдөж, адгийн муу занг нь уучилчихлаа, би

Хаан хүү Филипп. Энэ бол хүчирхэг эмэгтэйчүүдийн тухай кино болохоор сул дорой, царайлаг, нэг их гэм хоргүй, бас гавьяа байгуулсан ч юмгүй хаан хүү гарна. Байсан байгаагүй ялгаа алга гэмээр, тийм дүрүүд гол баатруудад төвлөрөхөд чухал үүрэг гүйцэтгэнэ.  

Киноны төгсгөлд нулимс дуслуулж, бас зөндөө инээмсэглэв. Дуу, дүрслэлийн тансаг байдал сэтгэлийн чавхдыг тасрахад нилээн дөхүүлжээ. Coco хүүхэлдэйн киног үзэж байсантайгаа яг адилхан мэдрэмж авав.

Үлгэр сайхнаар төгсөх яагаад ч юм үнэхээр сайхан. Янз бүрийн төгсгөлтэй кино хийгдэх болсон. Гунигтай, эсвэл ойлгомжгүй. Гэвч эрт дээр үеэс дамжиж ирсэн үлгэр, туульс үргэлж гол дүрийн баатрын ялалт, хамаг олны баяр жаргал, сайн сайхан төгсгөлөөр дуусдаг нь тохиолдол биш юм аа. Хүний зүрх сэтгэл тэндээс л хамгийн их цэнгэл баясал, сэтгэл ханамжийн дээдийг эдэлдэг, бас сургамж олж, сайн сайхан хүн байхын төлөөх эрмэлзэл нь бадардаг юм байна. Хүн бүрийн зүрхний мухарт дээдийн “сайн” оршдог гэдгийн баталгаа энэ юм. 


Maleficent өөрийн төрөл нэгтнүүдийг олсонд баярлаж байна. Эхэнд гардаг ганцаардлыг тэр азтай тохиолоор гэтэлж, ижил сүргээ олжээ. Хэрэв суманд оногдож шархдаагүй байсан бол тэр тэдэнтэй хэзээ ч таарахгүй, байдаг гэдгийг нь мэдэхгүй өнгөрөх байсан байх. Тэгэхээр азгүйтэл тийм ч муу хэрэг биш. Үнэндээ азгүйтэл нь цаанаасаа учиртай, сайн зүйлийг авчирдаг гэж харж болохоор байна. 

Хүчтэй нэгнийг доройтлоос эргэн сэргэж, хүчирхэгжихийг үзээд хүн төрөлхтөн юунаас ч илүү баярлан бахархаж, урам зориг ордог бололтой. Maleficent галт шувуунд хувирахад тийм л мэдрэмж төрсөн. Бид бүхний дотор бяцхан галт шувуу Финикс унтаж байдаг юм болов уу. 


Бичсэн: Дусал Үг

Friday, October 25, 2019

MIND-BODY-SPIRIT CONNECTION


Хүн өвдөхөөс нааш биендээ анхаарал тавьдаггүй. Аль тийшээгээ гилжийж зогсдог, цүлхийж суудаг, бөгтгөр эсвэл хэт гэдгэр алхдаг гэх зэрэг өдөр тутмын зуршлаа ч анзаараагүй  өдийг хүрсэн байдаг. “Өвчин хийсч ирдэг” хэмээх ардын үг байдаг ч гэлээ хаа нэгтээгээс үүдэлтэй л байгаа шүү дээ. Тэр нь ихэнхдээ бидний зуршилтай холбогддог. Юу идэж байна, ямар хөдөлгөөн байнга хийж байна, эсхүл хэт бага хийж байна гээд л. Сэтгэл, мэдрэл, биеийн өвчний аль аль нь тэдгээр дадал зуршлын шалтгаан бас үр дагавар болж байдаг. 
Таны нэг эд эрхтэн ихэд өвдсөн бол өөр нэг дагавар өвчин заавал байдаг биз? Жишээ нь нуруу, хүзүү, ядаргаа. Зүрх, толгой, цочмог уур гэх мэт. Бие, сэтгэл, оюун нь хоорондоо нягт холбоотой бөгөөд бидний эс бүрт энэ гурвыг бүтээгч элементүүд оршиж байдаг тул тийн нэг нэгэндээ нөлөөлж байгаа юм. Тэгэхээр үүсэл гарлыг нь мэдчихвэл, түүнийг засахад удаах дагавар өвчнүүд нь аяндаа алга болно гэсэн үг. 
Англиар үүнийг MIND-BODY-SPIRIT connection гэж хэлдэг. Орчин үеийн өрнийн анагаах ухаанд өвчнийг салангид байдлаар авч үздэг дутагдал бий. Тэд дорнын ухаан, шашны философи зэргээс эдгээр хэмжээсүүдийн харилцан үйлчлэл, холбооны талаар судалж, өдгөө түүний чухлыг ярьж эхлээд байгаа.  

Өвчин гэж юу вэ. Зарим өвчнийг өвдөлт дагана, заримыг нь дагахгүй. Өвчин бидний үйл хөдлөл, чадамжийг хязгаарлах нь бий, эсрэгээрээ, зарим нэг мэдрэхүйг илүү соргог болгож, онцгой чадамжийг шинээр бий болгох нь ч бий. Ямартаа ч бие дээр илрэн гарсан өвчин гэдэг нь өөрөө асуудал биш, асуудлын шинж тэмдэг юм. Энгийнээр хэлэхэд, таны нүүрэн дээр гарсан батга нь “батгат өвчин” гэх зүйл биш, биеийн дотоод эрхтний үйл ажиллагаа, бодисын солилцоо, гормон, мөн сэтгэл санааны байдал, стрессийн түвшин зэргээс үүдэлтэй, илэрч гарсан урвал ба танд дохио өгөх гэж, тантай харилцан ярилцах гэж гарч ирсэн бяцхан эд гэж хэлж болно. Та байнга л завгүй, өөрийн биед юу болж байгааг ч анхаарах сөхөөгүй. Бяцхан батгаар дамжуулж бие тань таны анхаарлыг татахыг хүсч байна. Өөрөөр яаж хэлэх билээ. 
Архинд донтолт бол “архинд дуртай байх өвчин” биш, сэтгэлийн шаналал зовиур, эргэн тойрны дарамттай нөхцөл байдал, хувь хүний дасан зохицох ур чадвар, бага насны боловсруулагдаж шийдвэрлэгдээгүй хүнд дурсамжууд, өөрийгөө үгүйсгэж үл хайрлах сэтгэл, бусдын анхаарал халамж хайраар дутагдсан байдал, генийн мэдээлэл, өмнөх үеийнхний хийж үлдээн уламжлуулсан зүйлс зэргээс ирж буй зан байдал, зуршлаар илрэх шинж тэмдэг юм. 
Хүн бүрийн өвчин өөр, шалтгаан нь өөр, тиймд эмчилгээ нь ч өөр. Шалтгааныг энэ олон боломжит хувилбаруудын дундаас олоод тогтоочих юм бол энэ нь өвчнийг эмнэх хамгийн том алхам байдаг. Тэгвэл юуг өөрчлөх, юуг үргэлжлүүлэхээ мэдэж авна. Эмчилгээ гэдэг удаан хугацааны процесс байдаг хойно, өвчтөний өөрийн нь зүтгэлгүйгээр амжилт олохгүй. Өвчтөний өөрийн тасралтгүй зүтгэлийг бий болгохын тулд өвчнийхөө үүсэл гарал, эмчилгээний процессийн талаарх ойлголт, итгэл үнэмшил хамгийн чухал. 
Цаг хугацааг буцааж болдоггүй. Өвчний үлдээсэн ул мөрийг арилгаж болдоггүй нь олонтаа. Тэглээ гээд сэтгэлээр унаад байж болохгүй. Дордуулахгүй байх арга замыг нээж болно. Ингэснээр урьд өмнө өөрийн анзаараагүй байсан зүйлсийг анзаарч, өөрийгөө гүн гүнзгий танин мэдэж, удирдах, тэнцвэржүүлэх чадвартай, арга билэгтэй болж болно. Тийм болохоор өвчин гэдэг зөвхөн “хэлж ирдэггүй гай” биш, ямар нэгэн учир шалтгаанаар ирсэн “бэлэг” ч байж болно гэсэн харах өнцөг бий. Өөрт тохиолдсон бэртэл гэмтэл, өвчин, эсхүл төрөлхийн эмгэгээс ер бусын оюун санааны хүч чадлыг олж авч, амжилтанд хүрсэн, бусдад тусалсан хүмүүсийн жишээ олон бий. 
Өвчнийг илбээр анагааж болдоггүй. Эмч чиглүүлэх үүрэгтэй, уг ажлыг гүйцэтгэдэг нь бид өөрсдөө байдаг. Бүх үүрэг хариуцлагыг өөрт тань тохож байгаа юм биш шүү. Гэхдээ бид оюун санааны хүчээ дутуу үнэлэх хандлагатай байдаг. MIND-BODY-SPIRIT-ийн цогц хүрээнд өвчнийг өргөнөөр авч үзэж, тэрхүү холбоосын хүрээнд анзаарга, мэдрэхүйгээ улам сайжруулж, дотогшоогоо анхаарал хандуулж эхэлмэгц өвчин тань аяндаа саармагжиж, эдгэрэлтийг явцыг тань хурдасгах, эерэгээр нөлөөлөх нь бий л гэж хэлэх гэсэн юм. 


Бичсэн: ДУСАЛ ҮГ

Thursday, October 24, 2019

JOKER /кино/





Үзэшгүй муухай дүр. Зүүдэнд ором инээд. Харагдах байдалтайгаа адил жигшүүрт бодлууд. Бодлоос биежсэн гутамшигт үйлдлүүд. Та нэгэн эрэмдэг хүнийг, “Алиалагч” хочит мангасыг харж байна.

Хүүхэд байхдаа тэр энгийн нэг жаал байсан. Гэвч нийгэм болон түүний бүрэлдэхүүн болсон хүн-адгуус төрөлтнүүд түүнийг ийм мангас болгон хувиргажээ. Хэн ч түүнийг хайрлаагүй, бас өрөвдөөгүй. Хэн ч тусламжийн гар сунгаагүй. Учир нь бүгд тус тусын амьдралаар амьдраад завгүй.

Үргэлж хөдлөхгүй бол ангалын завсраар унана. Чи өнөөдөр, бас маргааш идэх хэрэгтэй; хүүхдээ хооллох, хувцаслах, хөрөнгө чинээ тэдэнд үлдээх хэрэгтэй. Хүрээлэлдээ тоогдох, хүндлэгдэх, хүн шиг харагдах гэж зохимжтой хувцас, эдлэл хэрэглэх хэрэгтэй; гадуур үйл ажиллагаануудад оролцож, бүхнээс хоцрохгүй байх ёстой. Чи ажил дээрээ алдаа гаргаж болохгүй, учир нь чамайг орлох нэгнийг ажилд орох хүсэлтэй мянга мянган залуусын дундаас хялбархан олчихно. Чи албан байгууллагаа эрсдэлд оруулж болохгүй, тэгсэн хэрнээ шинийг санаачилж амжилт гаргах үүрэгтэй. Чи бусдыг магтаж, бусдаас магтаал горьдох ёстой. Чи бусдын сэтгэлд нийцэмж, зохимжтой амьдрах ёстой.
Илүү сайхан амьдралыг чи хүсэмжилж өдөр бүхэн хөдөлмөрлөнө, гэвч бусдаас хэт илүү, бас өөр байхаас дотроо эмээнэ. Зөвшөөрөгдсөн байдлаар л илүү байж болно, харин хэт өөр байдал чамайг сүргээс тасдаж, ганцаардмал нэгэн болгоно. Тэгвэл чи өнөөх “алиалагч” шиг гунигт байдлаар дуусна.
Энэ бүхний тулд хайр найргүй дээр дээрээсээ гишгэчин шат өөд дээш мацахаар зүтгэлдэнэ. Доор унаж, гишгэгдэж үлдсэн, өөрөөр хэлбэл “алиалагч” болсон нэгнийг хэн ч аврахаар бууж ирдэггүй. Учир нь “алиалагч”-тай ойртож дотносох нь өөрийгөө сайн дураараа шившиглэж буй хэрэг, үндсэндээ амиа хорлолт. Ийнхүү “алиалагч” амьсгалын тоогоо барагдах хүртэл энэ тоглоом даажинтай, цөхрөл гуниг дүүрэн амьдралын бодит ба хийсвэрийн хоорон дахь хонгилоор сэтгэлдээ эцэсгүй холхиж, шоовдорлогдсон, гаж амьтны дүрээр энэ насыг барна.






Хүн гэдэг амьтны хувьд хамгийн нүгэлтэй, жигшүүрт явдал бол “алиалагч” шиг тартагтаа тулсан ядуу, хүүхэд шоолмоор муухай царайтай, этгээд зан авиртай, хүнд өгөх, гийгүүлэх юмгүй нэгэн байх юм. Тийм хүнд нийгэмд санал болгох үнэ цэнэ байдаггүй болохоор тэр. Түүнд хэдий сайхан сэтгэл байж болох ч тэр нь хэнд ч хэрэггүй, хогноос дор хог. Учир нь бүгд л сайхан сэтгэлтэй нэгний дэргэд байснаас мөнгөтэй нэгний дэргэд байхыг илүүд үздэг.

Тэр аймшигтай байхын тулд юу ч хийх, хэлэх хэрэггүй. Түүний байгаа нь өөрөө энэ хуурамч, хэврэг, өнгө мөнгөний ертөнцөд харшилж байдаг болохоор ердөө л оршин байхуйн төдийд бусдын нуугдмал айдсыг ил болгож орхидог. “Алиалагч”-тай гудамд тулгарсан хүн толин тусгалд сэтгэлийн мухар дахь айдсаа хоромхон олж үзэх шиг болж, хирдхийн цочихдоо доог тохуугаар халхавч хийн өнгөрнө. Магадгүй тэр айдас, түүн шиг болж дуусах вий гэсэн эмээлт, эсхүл далд гэмшил ч байж болох.






“Алиалагч” төрөхдөө тийм байгаагүй. Тийм болсонд нь та, би, магадгүй бид бүгдээрээ гэм буруутай…

Бичсэн: Дусал Үг

Thursday, October 17, 2019

Аялал гэдэг миний хувьд..

Аяллын утга учир нь буцаж ирэхдээ байдаг. 
Эхэлсэн цэгтээ эргэн ирэх. 
Харьж очоод догдлон хуваалцах гэж харах, хүрэх, амтлах бүх мэдрэмжээ ойн тойндоо шингээн мөнхөлж авахыг хичээнэ. 
Ээжид энэ таалагдана, эгчид энэ тухай хэлэх сэн, үе тэнгийнхэндээ энэ талаар сонирхуулах сан, эх орны минь энэ салбарын хөгжилд хэрэгтэй санаа байна даа гэхчилэн энд тэндээс түүвэр хийж цуглуулга үүсгэн бэдэрнэ. 

Хэрэв хэзээ ч эргэж очихгүй гэсэн бодлоор аян замд гарсан сан бол ямар байх сан бол. Үүрд орхин аялалд гарч буй бол юунд анхаарч, юуг мэдэрч явах бол. Зөвхөн өөрийнхөө төлөө. Ингээд бодохоор тэр нь хачин уйтгартай, утгагүй байх юм шиг надад санагдана. Танихгүй газар орноор аялна гэдэг шинэ бүхнээр дүүрэн юм хойно харьцуулалт үүсэх нь тодорхой. Миний ирсэн газарт ийм байдаггүй дээ гэж. Гэвч тэр бодолд уягдалгүй, бараг орж ирснийг нь анзаарах ч гүй л өнгөрөөх байх. Тэгээд магадгүй илүү тэр цаг мөчид оршихуйгаараа байж ч болох. Гэвч би гарсан мөчөөсөө эхлэн харих гээд догдлон, бэлэг сэлтийг ой тойндоо цуглуулан явах тийм л аяллыг илүүд үзнэ. Тэгэхээр аялал гэдэг миний хувьд эргэн ирэхийн тулд түр холдох хэсэг зуурын завсарлага юм уу даа.

/Бичсэн: Дусал Үг/

Wednesday, September 25, 2019

We are young

Let the force of youth destroy you with creativity
The young can love, the young can live
The young can even die a thousand times, beautifully, and write poetry about it
Legend in the making, the young can dare to dream and die fighting for it

Youth, the humanity in the making
So full of beauty,
Shamelessly, so lacking of knowing what to know

One can dare 
To live yet another day
Without knowing what tomorrow can bring


by Dusal Ug


THOUGHT JOURNAL

Do I write about life, or does life write me?
Би амьдралын тухай бичдэг үү, эсхүл амьдрал намайг бичдэг үү?

Are my thoughts a reflection of me or am I a reflection of my thoughts?
Бодол миний тусгал уу, би бодлынхоо тусгал уу?

Don’t argue with what is.
Нөхцөл байдалтай бүү маргаж тэрсэлд. 
Our resistance to what is creates suffering.
Бидний хяналтаас гадуурх нөхцөл байдлыг өөрчлөхийг эрмэлзэх нь зовлонгийн эх үүсвэр юм. 

(DUSAL UG)

What not to write

If you write, don’t write for the sake of writing.

Write because you have to let it out.
Write because you don’t want to let the idea die down.
Write because the process is both a relief and a joy.
Write so that you can put the idea to rest and sleep peacefully.
Write almost without thinking, so that the true thinking reveals itself on papers.

When you write like that, it is authentic and meaningful, and does the world a favor by giving birth to something new- no matter how repeated the subject is- the piece will be unlike any other, just as your fingerprint doesn’t match anyone else’s.

(Dusal Ug)

Tuesday, September 24, 2019

ДУСАЛ ҮГС -2

●Амьдралд заримдаа нэг алхам ухраад ямар их хувь ерөөлтэйгөө мэдрэх хэрэгтэй болдог.

Шударга зан бол ховор агаад үнэ ихтэй бэлэг. Тийм учраас “хямдхан” хүмүүсээс түүнийг горьдох хэрэггүй.

●Зарим нэг хүн чамд хэрхэн хайрлахыг, харин өөр нэгэн хэрхэн уучлахыг заана. Харин зарим нэгэн чамд хэрхэн дахин хайрлахыг заана.

●Эцсийн эцэст, чи шаналлыг мэдэхгүйгээр аз жаргалыг мэдэхгүй. Гүн уй гашууг мэдэрч байгаагүй хүн баяр хөөр гэж юуг мэдэхгүй. Хов хоосон оргиж үзээгүй хүн бүрэн дүүрнийг бас мэдэхгүй. 

●Чамд л гэж зөвлөхөд, эцэг эх чинь байсан ч хамаагүй, чамайг арагш нь чангаадаг хүмүүстэй мөрөөдлөө битгий хуваалц. Хэрвээ чи хавьгүй агуу зүйл чамайг хүлээж байгааг мэдэрч, бусдаас гойд содон байхыг хүсч байгаа хэрнээ өөрийг чинь тийм биш, тэгж чадахгүй гэж боддог хүмүүстэй цаг нөгцөөгөөд байвал тэр ёсоор л болно. Тэдний хэлсэн шиг жирийн л нэгэн болж орхино.

●Тааламжгүй зүйлс хэн нэгний буруугаас болж тохиолдож байгаа гэж итгэхээ болих мөчөөс эхлэн бүх зүйл өөрчлөгдөх болно. 


●Бодит үнэ цэнээ мэддэг байна гэдэг өөрт чинь юм бүхэн байгаатай дөхөж очино. 

●Аз жаргал бол сонголт болохоос ололт биш. Аз жаргалтай байхаар шийдэхээс нааш юу ч чамайг аз жаргалтай болгож чадахгүй. 

●Үнэхээр анзаарч харж чадвал, юм бүхэн чиний багш гэдгийг ойлгох болно. 

●Хонзон санах нь хайрлахаас хавьгүй илүү энерги шаарддаг ажил. 

●Өөртөө итгэх итгэл нь чимээгүй, харин үл итгэл чанга байдаг.

●Би цааш алхахаар шийдлээ. Чамд хайргүй болсондоо биш, өөрийгөө хайрлаж эхэлсэн болохоор тэр. 

(ДУСАЛ ҮГ)


Жич: Энэ удаад хүндэлдэг хүмүүсийнхээ ишлэлийг өөрийн үгээр орчуулж цоморлиг болголоо. 

Tuesday, September 17, 2019

ЗҮРХ

Зүрх мянга мянгаараа
Намайг чиглэнэ
Зарим нь цааш харна,
Нам гүмхэн зөрнө

Намар мянган зүрх сэрнэ,
Саранд дурлана
Надаас чамайг асууна,
Хариуд нь би мэдэхгүй гэж шивнэнэ

Өвөл уулс цайрна,
Одод бээрнэ
Онгорхой зүрхээр салхи исгэчин наадна
Олон зүрх ганц ганцаар даарна

Хавар зүрх амилна, нахиа шиг
Хайр сэрнэ, ичиж дууссан баавгай шиг
Халуун биш ч бүлээн зүрхний долгиос
Хаа сайгүй цацагдаж нэг нэгнээ ононо

Зун зүрх дурлана, зураг шиг
Зууны дурсамжийг бүтээнэ, залуу нас шиг
Зугаатай, үлгэр шиг мөчүүд
Зурагт хуудаснаа мөнхөрч үлдэнэ

Зүрх ядарна, улирах цагийн эргэлтэнд
Зүрх амарна, тэгээд бас дахин дурлана
Зүүд дуусна, тэгснээ дахин мэндэлнэ
Зүрх инээмсэглэнэ, учир нь тэр жаргалтай

Бичсэн: Дусал Үг

Saturday, August 10, 2019

Шүлгийн тухай бяцхан бодрол

Өвөг эцэг минь дэлхийн талыг эзэлсэн. Харин би дэлхийн талыг биш, дэлхийг бүтнээр нь туулсан. Олон гайхамшгийг үзсэн. Жаргалтай бяцхан хот суурингууд, цалгих далайн уснаа нар жаргахыг, ногоон модот өндөр уулсын цаанаас нар мандаж, газар тариалангийн ажил мандах нэгэн өдрийг эхлүүлж, талбайд болцойн ургах үр жимс, ногоонуудыг тэтгэхийг, би харсан. Энэ бүхэн сэтгэлд минь шинэ шүлэг төрүүлнэ. Гэвч би бичиж буулгаагүй. Гэлээ ч мянга мянган тийм шүлгийг төрүүлсэн. Шүлэгч хүнд бичээгүй шүлэг нь бичсэнээс нь хавь олон байдаг. Тохиолдлоор бал, цаас байж таараад буулгасан хэд нь л биет шүлэг болж үлдэнэ. Бусад нь ой ухааны нь цомирлогийн нэгэн дуртгалт мөч болж мөнхөрдөг. Тэгээд нас барахад нь түүнтэй хамт халин одно. Ийн хязгааргүй огторгуйн орчилд анх удаа эрх чөлөөг олдог. Оддыг ширтэн зогсохуйд өөдөөс чинь яруу найраг, түүх хүүрнэх шиг болдог уу. Од бүхэн шүлэгтэй. Дэлхийн хөрсөн дээр мэндлээгүй шүлэг бүхэн тэнд очиж шингээд, төрөөгүй яруу найрагчийн онгод хурыг бэлтгэн сойж байдаг, төрсөн хойно нь тэндээс онгодоор хөглөж, чиглүүлж байдаг. 

Одгүй газрын шүлэгчид олигтой шүлэг байдаггүй. Ямар их азаар би одод битүү шигсэн асрын доор, энэ нутагт мэндлээ вэ. Би бичиг үсэг эрт сурсан, бага балчираасаа ном уншсан, гэлээ ч тэр болгон нь шүлэгч төрүүлээд байдаггүй. Би үнэндээ үгэнд  тэгтлээ дурлаа ч гүй. Цаанаасаа л төрдөг эд. Хэзээ яаж бичигдэхийг нь би захирдаггүй. Өөрийн гэсэн амьтай, огцомхон асаад унтардаг оч. 

Үнэнийг хэлдэггүй, хэтрүүлдэг, тооцоотой, тийм шүлэг тэрхэн үедээ бусдын анхаарлыг татаад өнгөрч болох ч, үнэндээ хэнд ч хэрэггүй хог байдаг. Тийм шүлгийн  сонин дээрх тасархайгаар ялаа алж, гал өрдөж болно. Түүний дэргэд хэвлэгдээгүй шүлгүүд, хэлмэгдсэн шүлгүүд мөнхийн үнэ цэнэтэй байдаг. 
            
Шүлэг гэдэг толь шиг. Хүн өөрийн тусгалаа л харна. Таны шүлгийн сонголтоор таныг ямар хүн бэ гэдгийг би хэлж чадна. Найзаар тань шинжихгүй, уншсан номоор чинь ч бус. Шүлэгт дургүй хүн гэж байдаггүй. Шүлгээ олоогүй хүн л гэж байдаг. Шүлэгч хүн ч гэсэн өөрийн шүлэгний алинаас нь ч бус, өөр нэгний шүлэгнээс өөрийгөө олж харах үе байдаг, харин түүний бичсэн шүлэгнээс олон хүн өөрийгөө олж харах нь бий. Учир нь өчигдөр байсан бүхэн өнөөдөр хэдийнэ өөрчлөгдсөн. Шүлэг үнэн бол шүлэгч өөрчлөгдөхтэй зэрэг өнгөрснийх нь баримт болон тэр үнэнийг авч үлддэг. Нэг л санаагаа ямагт бичдэг хүн байж болох ч, тухай бүртээ өөр өөр үнэнийг өгүүлж байж болдог.

Дуураймал, хүчилсэн шүлгүүд уншигчийг ядраадаг. Яг л үнэний тасархай шиг. Худалтай холилдсон үнэн шиг, ууж ч болохгүй булингартай ус шиг, яаж ч болохгүй. Итгэж болохгүй, бүрэн дүүрэн автагдаж, шимтэж, мэдэрч болохгүй, нэг тийм сатааруулах зүйлтэй...

/Бичсэн, өнөө л Дусал Үг/

ДУСАЛ ҮГС (3-р цуврал)

Далайн ус татрахад, түүнээс эрх чөлөө гэж юуг асуу. Сувдыг нь шүүрч одох тэр мөчид анх удаагаа хясаа жинхэнэ эрх чөлөө гээчийг мэдэрчэ...