Сар бүрийн сануулга

Эмэгтэй хүн шүү, та гэж

Над сануулах шиг

Энэ сарын минь тэмдэг

Нойрон дунд морилно уу

Эр хүнийг ичээж, айлгаж дөнгөдөг

Эрээ цээргүй улаахан дусал цус минь

Ээж болоорой гээд эд эсийг бэлтгэж

Эцэж ядрахаа мэдэхгүй оргилон байна уу

Бяр чадлаар би бөх хүнээс ч дутахгүй

Билиг оюунаараа Эйнштенээс хоцрохгүй гэж

Бардам яваад, бүсгүй зангаа гээх вий гэх шиг

Байс хийгээд л надад сануулга дохио өгнө үү

Ууц нуруу хөшөөж, гэдэс базлуулж

Уцаар хүргэн дэггүйтдэг чинь юу вэ

Урсах нь дэндээд хөнжил толботуулж

Ус горхи шиг ундардаг чинь юу вэ

Улс амьтны нүднээс улалзан байж

Урт далавчтай гээд сайнаас нь шилнэ

Угаалгын өрөө рүү байн байн гүйж

Үнэт цагаасаа хумслан чамд зав гаргана

Насан туршдаа нөхөрлөхгүй юм даа, яахав

Намуун байгалийн хишиг гэж бодож явъя

Нас бие гүйцсэн бүсгүй хүний цог гэж

Найраг дуундаа чамайг нэг мөнхлөөд авъя

Зохиогч Дусал үг